Begin van de Tweede Wereldoorlog
In de vroege ochtend van 10 mei 1940 werd Lanklaar opgeschrikt door het lawaai van overvliegende vliegtuigen. Even later volgden zware explosies: de bruggen over het kanaal gingen de lucht in om de oprukkende Duitse troepen tegen te houden.
De brug van Lanklaar bleef het langst intact. Soldaten gebruikten die om zich terug te trekken, totdat ook deze laatste verbinding werd vernietigd. Sommigen probeerden daarna zwemmend of via brokstukken de overkant te bereiken - niet zonder gevaar. Soldaat Alexander Caerts kwam daarbij om het leven. Langs het kanaal boden Belgische soldaten moedig weerstand vanuit bunkers, maar de overmacht bleek te groot. Tegen de avond volgde de terugtocht.
De dijkbreuk van 1941
Ook na de eerste oorlogsmaanden bleef Lanklaar niet gespaard. Op 21 november 1941 sloeg een bom een bres in de kanaaldijk. Het water stroomde het laaggelegen gebied tussen het oude en het nieuwe kanaal in. Bewoners moesten hun huizen verlaten en zochten een veilig onderkomen op de dijken. In de oude kanaalarm werden bij de passerelles dammen aangelegd (in Lanklaar en Dilsen). Daarnaast kwamen er twee watervangen om de waterdoorstroming te regelen.
Bevrijding
In september 1944 bereikten Amerikaanse troepen het Maasland. De Zuid-Willemsvaart vormde daarbij een laatste hindernis in hun opmars. Op 18 september trok het Amerikaanse leger Lanklaar binnen. Na hevige gevechten met Duitse troepen raakten het dorp en de omgeving bevrijd. Tanks en infanterie rukten vanuit verschillende richtingen op en schakelden de vijandelijke stellingen uit. Die dag betekende het einde van vier lange oorlogsjaren.
© Geschied- en Heemkundige Kring De Vreedsel Lanklaar
