Verbreding van het kanaal
In het begin van de twintigste eeuw nam het scheepvaartverkeer op de Zuid-Willemsvaart sterk toe. Binnenschepen werden groter en hun laadvermogen steeg van ongeveer 450 naar 600 ton. Dagelijks voeren tientallen schepen voorbij, waardoor de capaciteit van het kanaal onder druk kwam te staan. Om deze groei op te vangen, kreeg het kanaal tussen 1930 en 1935 een grondige aanpassing: het werd verbreed, bochten werden rechtgetrokken en bruggen vervangen of verhoogd. Zo bleef het toenemende en zwaardere scheepvaartverkeer vlot en veilig verlopen.
Ook kwam er een passerelle. Via deze brug konden voetgangers, paarden en tractoren - die de schepen voorttrokken - de oude kanaalarm oversteken naar het jaagpad langs het nieuwe kanaal. De omgeving van de passerelle groeide uit tot een plek voor ontspanning en waterrecreatie. Velen leerden hier zwemmen. Na het verdwijnen van grindwasserij Heymans vestigde de Maaslandse Watersportvereniging zich op deze locatie. In het huidige gebouw bleef een deel van de passerelle bewaard.
Dijkwachtershuis - Het huis stond aan het kanaal vlak bij de Laarbeek
Vanaf 20 december 1858 woonde Jean Hubert Bussers, afkomstig uit Eisden, met zijn gezin in het pas gebouwde dijkwachtershuis. In 1898 volgde Jean-Jacques Pousset hem op als dijkwachter in Lanklaar. Hij verhuisde met zijn vrouw, Marie-Agnes Julemont naar het dijkwachterswoning. Daar werden zeven van hun kinderen geboren.
Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vluchtte het gezin Pousset, net als vele andere Belgen, naar Nederland. Eerst verbleven ze bij jeugdvriend Jan Dommer van Polderveldt, burgemeester van Ubbergen. In 1915 verhuisde het gezin naar Nijmegen, waar het vier jaar woonde. Na de oorlog keerde het gezin in 1918 terug naar België en vestigde zich in Mortsel. Jean-Jacques bleef actief in de scheepvaart. Op 12 juli 1914 nam zijn broer, Frans Léon Pousset, zijn functie als dijkwachter in Lanklaar over. Na 1934 woonde er geen dijkwachter meer in het huis. In het midden van de jaren vijftig werd het afgebroken.
© Geschied- en Heemkundige Kring De Vreedsel Lanklaar
